Kształcimy w zawodach:

technik geodeta

technik geolog

technik budowy dróg

technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

technik grafiki i poligrafii cyfrowej

    technik informatyk     

 

                                                                                                 



 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                   

 

                                                                                                                                      

 

Historia Technikum Drogowego

W 1964 roku decyzją Kuratorium Okręgu Szkolnego m. st. Warszawy z Technikum Budowlanego przy ulicy Górnośląskiej 31 wyodrębniono samodzielną jednostkę oświatową liczącą dwa ciągi klas I-IV. Szkoła otrzymała nazwę Technikum Drogowe, a na swoją siedzibę otrzymała murowany barak przy ul. Nowowiejskiej 37.

Na początku warunki pracy w szkole były ciężkie, brakowało wszystkiego od sal lekcyjnych do krzeseł i pomocy naukowych. Sprzęt szkolny szkoła otrzymywała od kuratorium, a pomoce naukowe były otrzymywane przez nauczycieli, którzy w nich pracowali. Szczególną współpracę szkoła nawiązała z Centralnym Zarządem Dróg Publicznych, oraz Zjednoczeniem Przedsiębiorstw Robót Drogowych i Mostowych.

Początkowo w technikum uczyło 30-tu nauczycieli. Cechą wspólną wszystkich nauczycieli było to, że chcieli jak najlepiej pracować, aby zdobyć dobrą opinię u władzy i wśród uczniów. Należy powiedzieć, że dla części z nich była to pierwsza zawodowa praca. Zaowocowało wszystko tym, że szkoła funkcjonowała całkiem nieźle.

Zespół pedagogiczny starał się jak mógł, aby wyposażyć szkołę we wszystko, co do jej normalnego funkcjonowania jest niezbędne. Szkoła od swoich pierwszych dni funkcjonowała całkiem dobrze, ale nawet największy zapał i wysiłek pracowników szkolnych i administracyjnych nie mógł dać należytych i satysfakcjonujących efektów ze względu na bardzo trudne warunki lokalne. Dlatego też od razu starano się uzyskać inny lokal dla Technikum Drogowego.

Okazja na zmianę lokalu nadarzyła się niezwykle szybko, gdyż z budynku przy ulicy Wybrzeża Kościuszkowskiego 37 wyprowadzało się Technikum Energetyczne. Opuszczony budynek decyzją władz oświatowych został przekazany Technikum Drogowemu, które szybko załatwiło przeprowadzkę tak, że 1 września 1965 roku rozpoczęły się zajęcia w nowej siedzibie.

W nowej siedzibie nastąpiła niewątpliwie poprawa warunków lokalnych, można było organizować zajęcia dydaktyczne oraz rozwinąć zajęcia pozalekcyjne. Szkoła rozwijała się również w szczytowym okresie swojego rozwoju - lata 1968-72 - szkoła liczy 18 oddziałów, w których uczy się ponad 600 uczniów. Wówczas okazało się, że nowe warunki są niewystarczające.

Szkolna biblioteka oraz nauczyciele wychowania fizycznego mieli trudne warunki do pracy z powodu braku odpowiednich pomieszczeń. Mimo to szkoła funkcjonowała normalnie. Niedługo potem o budynek upominał się jego właściciel tj. Akademia Sztuk Pięknych.

Przedmiotów zawodowych nauczali tzw. nauczyciele dochodzący. Ich głównym miejscem pracy były przedsiębiorstwa lub inne instytucje drogowe i mostowe, a szkoła stanowiła dodatkowe miejsce pracy. Według władz oświatowych to nie była dobra sytuacja dla prawidłowego funkcjonowania szkoły i zaleciła zwiększenie liczby nauczycieli o pełnym wymiarze godzin. To zalecenie miało swoje uzasadnienie, ale z drugiej strony nauczyciele dochodzący reprezentowali obecną wiedzę zawodową, mieli bogatą praktykę zawodową oraz bardzo pomagali szkole w sprawach zawodowych.

Pracami rady pedagogicznej kierowała od początku powstania Technikum Drogowego tj. od 1964 r. p. dyrektor inż. Hanna Pijewska. Od dnia 1 września 1973 roku następuje zmiana na stanowisku dyrektora. Obowiązki te przejmuje p. mgr Dobrosława Kwasowa i pełni je do 31 sierpnia 1976 r.

Biblioteka pełniła ważną rolę w pracy dydaktyczno-wychowawczej szkoły. Na początku biblioteka dysponowała skromnym zbiorem, a funkcje bibliotekarek pełniły w niepełnym wymiarze godzin p. mgr Barbara Dzierżanowska i p. mgr Ludwika Nowak. Dopiero od 1 września 1971 roku zatrudniono p. mgr Elżbietę Krzak w pełnym wymiarze godzin. Tak w 1975 r. została oceniona praca biblioteki podczas wizytacji szkoły przeprowadzonej przez Zespół metodyków, pod przewodnictwem st. wiz. Kuratorium Okręgu Szkolnego p. mgr Tadeusza Nowackiego.

"Stan aktualny księgozbioru 5853 woluminy. Dobór księgozbioru zgodny z potrzebami szkoły. Założone katalogi alfabetyczny i rzeczowy przez p E. Krzak. Udostępnianie zbiorów odbywa się codziennie. Czytelnictwo objęło zasięgiem 88,7% ogółu uczniów. Praca pedagogiczna należyta. Dobra współpraca z nauczycielami. Dokumentacja biblioteki prowadzona prawidłowo."

Pierwszą lustrację, która miała na celu sprawdzić przygotowanie szkoły do rozpoczynającego się roku szkolnego, przeprowadził w dniach 27-28-29 września 1967 roku p. mgr Feliks Czupryński "oceniając stan przygotowań do nowego roku szkolnego jako dość dobry. Plany pracy opracowane są dokładnie i realizowane na bieżąco. Czystość i porządek. Komisje przedmiotowe, zajęcia pozalekcyjne, organizacje młodzieżowe rozpoczęły swoją działalność." Ostatnią lustracje przeprowadził st. insp. KOS p. inż. Stefan Zawadzki w dniu 28 września 1972 roku pozytywnie oceniając przygotowania szkoły do pracy w rozpoczętym roku szkolnym.

Pierwsza wizytacja, której celem była ocena pracy szkoły za okres ostatnich trzech lat, odbyła się w dniach od 6 do 10 października 1970 roku. Została ona przeprowadzona przez zespół wizytacyjny KOS pod kierunkiem st. wiz. p. mgr inż. Feliksa Czupryńskiego. Pracę dydaktyczno-wychowawczą, organizacyjną i inną oceniono jako więcej niż pozytywną.

Ostatnia wizytacja miała miejsce od marca do kwietnia i dokonał jej zespół wizytatorów przedm-metodycznych na czele, którego stał st. Wiz. KOS p. mgr Tomasz Nowacki. Ocena szkoły podczas tej wizytacji była również pozytywna. Dokonano także oceny pracy pięciu nauczycieli ustalając trzy oceny bardzo dobre i dwie dobre.

Oceny bardzo dobre otrzymali:
- p. inż. J. Chojecki
- p. mgr H. Stachyra
- p. B. Ramian

Ostatnia wizytacja odbywała się, kiedy szkoła była w stanie likwidacji. Powodem tego była konieczność oddania budynku jej prawowitemu właścicielowi, czyli ASP. Nabór uczniów do klas pierwszych został wstrzymany w roku szkolnym 1974/75.

Dalsza historia Technikum Drogowego toczyła się wspólnie z historią Technikum Geologicznego i Technikum Geodezyjnego.

W 2004 roku Technikum Drogowe w Warszawie obchodziło 40-lecie swojego istnienia.

W roku szkolnym 2004/05 Technikum Drogowe skończyła ostatnia klasa w pięcioletniego technikum drogowego, a tym samym zakończyło swoje istnienie samodzielne Technikum Drogowe. Zostało wcielone ono do Technikum Geologiczno-Geodezyjno-Drogowego, gdzie została utworzona klasa kształcąca w zawodzie technika drogownictwa.

Wars i Sawa - program wspierania uzdolnionych

Deutsch-Wagen-Tour

Biuletyn Informacji Publicznej

***     Szkoła z tradycjami      ***      Istnieje od 1916 roku     ***    Szkoła z tradycjami     ***