Kształcimy w zawodach:

technik geodeta

technik geolog

technik budowy dróg

technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

technik grafiki i poligrafii cyfrowej

    technik informatyk     

 

                                                                                                 



 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                   

 

                                                                                                                                      

 

Historia Technikum Geodezyjnego

Spis treści

1944 - 1945 

Egzaminy wstępne na Wydział Mierniczy PSBLiW roku szkolnego 1944/1945 odbywały się przed wakacjami. Druga tura egzaminów, powakacyjna, już się nie odbyła. Dnia 1 sierpnia 1944 r. wybuchło Powstanie Warszawskie.

W roku szkolnym 1944 - 1945 nauczania nie było.

1945 - 1964

Dramat przeżytej wojny, dramat Powstania Warszawskiego, zniszczenie Warszawy w 90% nie załamał narodu. Wręcz przeciwnie, radość odzyskanej niepodległości wyzwoliła niezwykły zapal odbudowania ojczyzny, odbudowania Warszawy.

Natychmiast po zakończeniu wojny profesor Stanisław Kluźniak podejmuje starania o wznowienie działalności Szkoły. Szkoła, jak przed wojną używa nazwy Liceum Miernicze. W budynku przy ul. Hożej 88 rozpoczyna się nauka o 3-letnim cyklu nauczania. W lutym 1946 r. omawiane są pierwsze wyniki W klasie (kursie) I jest 18, w klasie II – 20, a w klasie III - 15 uczniów. Skromna to liczba, ale równocześnie martwią słabe wyniki nauczania i niska frekwencja. Przyczyny leżą w ciężkich warunkach bytowych uczniów, wielu powróciło z obozów, oddziałują długie przerwy w nauce spowodowane wojną. Warunki pracy Szkoły są złe, uszkodzony budynek jest remontowany, sale w zimie nieogrzewane, są olbrzymie braki w zakresie pomocy naukowych i brak pieniędzy na ich skompletowanie. Ale jest zapal kierownictwa Szkoły, wracają nauczyciele. W dniu 6.06.l946 r. rozpoczyna się pierwsza po wojnie praktyka szkolna (ćwiczenia terenowe). Na terenie Młocin praktykę prowadzą nauczyciele: J Sienkiewicz, M Kędzierski i J Cywiński oraz w obrębie Warszawy prof. Stefan Hausbrandt. „Bratnia Pomoc" organizuje dożywianie i uczniów i nauczycieli.

Lata następne przynoszą systematyczne podnoszenie się popularności Szkoły, ale mimo tego ilość uczących się stacjonarnie słuchaczy jest nadal zbyt mała. Gospodarka narodowa odczuwa brak kadr. Sytuację poprawiają licznie zgłaszający się absolwenci Szkoły z lat wojny, którzy po ukończeniu dwuletniego cyklu nauczania otrzymali tytuł „techników mierniczych” a chcieliby uzyskać stopień „mierniczego”. Zgłaszają się także liczni praktycy. Ten stan skłania kierownictwo Szkoły do zorganizowania egzaminów eksternistycznych. Ustalono wymagania kwalifikacyjne i przedmioty, z których kandydaci powinni składać egzaminy oraz tryb przebiegu egzaminu. Osoby posiadające świadectwo maturalne (dojrzałości) zwalniane były z egzaminu i przedmiotów ogólnokształcących. W 1949 r. zgłosiło się do egzaminów około 100 osób z całego kraju, z których wiele uzyskało wyniki pozytywne.

W 1948 r. przeprowadzona została reorganizacja procesu nauczania. Następuje skrócenie okresu nauczania w Liceum Mierniczym o jeden rok. Absolwenci skróconego okresu nauczania będą otrzymywać świadectwa dojrzałości dwuletniego Liceum Mierniczego. Rok szkolny 1947/48 jest zatem ostatnim rokiem istnienia trzyletniego Liceum Mierniczego. W wyniku tych zmian w maju i czerwcu 1948 r. odbywają się egzaminy końcowe uczniów klas II i Ill. Reorganizacja wpływa ujemnie na poziom nauczania, przyczynia się jednak do zwiększenia naboru kandydatów do Szkoły. Perspektywa szybszego uzyskania zawodu spowodowała, że w roku szkolnym 1948/49 przyjęto 60 uczniów do dwóch równoległych klas pierwszych. W Szkole po raz pierwszy od szeregu lat pojawiają się dziewczęta. W roku szkolnym 1947/48 przyjęto 7, a w następnym 12 uczennic.

W ostatnim roku, tzn. 1950/51, zostaje wyodrębnione technikum zwane wstępnie Technikum Kartograficznym. Od kandydatów wymagano ukończenia 7 klas szkoły podstawowej i zdania egzaminu wstępnego.

W 1951 r. przeprowadzona zostaje kolejna reorganizacja systemu nauczania. Wprowadza się czteroletnie technika zawodowe na podbudowie 7 klas szkoły podstawowej. Wszystkie Technika Geodezyjne zostają podporządkowane samodzielnemu Wydziałowi Szkolenia Głównego Urzędu Pomiarów Kraju. W Polsce działają w tym czasie technika w Białymstoku, Bydgoszczy, Jarosławiu, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Opolu, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu.

W Technikum Geodezyjnym wprowadza się specjalizacje, tworząc wydziały:

- Geodezja specjalna i Szczegółowa dająca stopień technika geodety,

- Geodezja Rolna i Leśna dająca stopień technika geodety,

- Kartografia i Fotogrametria dająca stopień technika fotogrametry - kartografa.

Utworzone w Liceum Mierniczym w Warszawie o 1950/51 r. Technikum Kartograficzne zostaje przekształcone na Wydział Kartograficzno-Fotogrametryczny. W innych technikach wydziały specjalizujące się w trzech różnych kierunkach tworzono stosownie do potrzeb rejonu, na terenie którego pracowała szkołą.

Główny Urząd Pomiarów Kraju, przemianowany w maju 1952 r. na Centralny Urząd Geodezji i Kartografii, zatwierdził Statut Techników Geodezyjnych, zawierający przepisy dotyczące organizacji nauczania i wychowania, struktury organizacyjnej szkoły, a w tym zadań kierownictwa, rady pedagogicznej, komisji przedmiotowych, nauczycieli I opiekunów klasowych, uczniów i komisji do spraw gospodarczych.

W Warszawskim Technikum Geodezyjnym działają aktywnie: samorząd szkolny, koła naukowe, komitet rodzicielski i komitet opiekuńczy. Niektóre zakłady pracy starają się nieco pomóc Technikum w zaopatrzeniu w sprzęt. Zwiększa się liczba kadry nauczycielskiej to 36 osób. Zajęcia prowadzą nauczyciele etatowi i nauczyciele kontraktowi. Pozwala to na szybki transfer nowych technik i technologii z praktyki do nauki.

W pierwszym roku szkolnym po reorganizacji 1951/52, szkoła pracuje według dwóch programów. Kończy się nauczanie zgodnie z programem dwuletniego Liceum Mierniczego i rozpoczyna program czteroletniego Technikum Geodezyjnego. W roku tym przyjęto do czteroletniego Technikum Geodezyjnego - 104 uczniów. W następnych latach napływ kandydatów znacznie wzrasta.

Przeprowadzone skrócenie okresu nauczania do 11 lat (7 szkoły podstawowej i 4 klasy technikum) powoduje przede wszystkim negatywne skutki. Młodzież jest za kłoda, wykazuje niewielkie zainteresowanie wybranym zawodem. Sprawność nauczania jest bardzo niezadowalająca i tak z liczby uczniów przyjętych na pierwszy rok nauki zaledwie 36% uzyskuje świadectwo dojrzałości i tytuł technika. Szkoła zaostrza dyscyplinę nauki, zwiększają się wysiłki nauczycieli. Wyniki nauczanie się poprawiają, a sprawność nauczania w okresie 1951-1956 r. wynosi 49,8%. Oprócz przyczyn już omówionych niezadowalające wyniki nauczania są spowodowane także złymi warunkami pracy. Szkoła pracuje na dwie zmiany: przedpołudniową i popołudniową. Mieści się dalej przy ul. Hożej 88, ale dysponuje niewielką liczbą sal. Brakuje pracowni przedmiotowych i podręczników. Negatywnie ocenia się utworzenie trzech specjalizacji.

Krytyczna ocena istniejącej sytuacji, a w tym programów nauczania, staje się przedmiotem szeregu konferencji i narad. Decydujący wpływ mają dezyderaty Konferencji Naukowo-Technicznej zorganizowanej przez Zarząd Główny Stowarzyszenia Geodetów Polskich w Łodzi w dniach 17 i 18 grudnia 1954 r. Rozpoczynają się intensywne starania zmierzające do likwidacji tego niezadowalającego zjawiska.

W styczniu 1955 r. wydział Szkolenia Zawodowego zmieniony zostaje w Zarząd Szkolenia Zawodowego. Z dniem 1 stycznia 1956 r. Centralny Urząd Geodezji i Kartografii organizuje dwuletnie Technikum Geodezyjne Zaoczne w Warszawie na podbudowie 9 klas szkoły ogólnokształcącej oraz wydziały zaoczne w technikach w Poznaniu i Krakowie.

W roku szkolnym 1956/57 dotychczasowe czteroletnie technika geodezyjne przeszły na pięcioletni cykl nauczania, przy czym jednocześnie połączono trzy specjalizacje, wprowadzając jedną ogólną – „geodezja". Zarząd Szkolenia Zawodowego GUGiK zostaje w połowie 1957 r. zlikwidowany, ponieważ na podstawie ustawy z dnia 10.09.1956 r. Ministerstwo Oświaty z dniem 1.01.1957 r. przejęło technika geodezyjne pod swój nadzór.

W dniu 1.10.57 r. umiera dyrektor szkoły prof. dr inż. Stanisław Kluźniak, W ciągu roku szkolnego 1957/58 funkcję dyrektora Szkoły pełni dotychczasowy zastępca dyrektora Stanisław Szukalski.

Od początku roku szkolnego 1958/59 dyrektorem Szkoły zostaje mgr inż. Konstanty Wysocki. Dyrektor Technikum urodził się 11.03.1898 r. w Warszawie. W 1922 r. zdał egzamin maturalny, po czym rozpoczął studia na Wydziale Mierniczym Politechniki Warszawskiej. Dyplom otrzymuje w 1929 r. W czasie studiów pracuje zawodowo w Wydziale Pomiarów Zarządu m.st. Warszawy oraz w Katedrze Geodezji Politechniki Warszawskiej.

W latach 1936-1955 zajmuje on różne stanowiska w służbie geodezyjnej Warszawy, a od 1955 r. rozpoczyna pracę nauczyciela w Technikum Geodezyjnym. Był zapobiegliwym gospodarzem i dobrym organizatorem. Cieszył się autorytetem u uczniów, uznaniem u nauczycieli i dobrą opinią władz oświatowych. Napisał kilka podręczników poradników zawodowych.

W roku szkolnym 1957/58 zorganizowane zostały trzy klasy pierwsze wieczorowej szkoły dla dorosłych. Kandydatami do niej byli zdemobilizowani oficerowie i byli urzędnicy administracji. Dla osób mających wykształcenie średnie program szkolenia wynosił dwa lata. Dla pozostałych osób mających ukończone różne kursy dokształcające - program wynosił dwa i pół roku. Łącznic przyjęto 64 osoby a w czerwcu 1958 r. wieczorową szkołę ukończyło 47 osób (tj. 73.4% stanu początkowego), uzyskując tytuł technika.

Pomimo wydłużenia, od roku szkolnego 1956/57, okresu nauczania do 5 lat i likwidacji trzech specjalizacji, Szkoła przeżywa te same trudności wynikające ze złego przygotowania uczniów w szkole podstawowej, małego zainteresowania wybranym zawodem, pracą dwuzmianową, niezwykłą ciasnotą i brakiem gabinetów przedmiotowych oraz nieliczną grupą stałych nauczycieli z przygotowaniem pedagogicznym. Do 1964 r. poprawia się jednak dyscyplina nauki, frekwencja, a przede wszystkim sprawność nauczania. Najwięcej uczniów odpada po pierwszym roku nauczania, w następnych latach sytuacja ulega znacznej poprawie.

Wobec dalszego dużego zapotrzebowania na kadry geodezyjne postanowiono kontynuować, rozpoczęty w roku szkolnym 1957/58, eksperyment szkoły wieczorowej dla dorosłych. Wzrastająca ilość prac związanych z ewidencją gruntów i budynków oraz szerokie wprowadzenie opracowań topograficznych na fotomapach zapewniało absolwentom liczne propozycje pracy. Z tych powodów została powołana z dniem 1 września 1961 r. Państwowa Szkoła Techniczna Nr 8. Do roku 1968 pozostaje ona podporządkowana Dyrekcji Technikum Geodezyjnego. Posiada własny regulamin studiów Do PST przyjmowani są kandydaci posiadający świadectwo dojrzałości. W ciągu dwuletniego okresu nauczania wykładane są wyłącznie przedmioty zawodowe. Wykładowcami są nauczyciele technikum, ale także wybitni specjaliści pracujący w przedsiębiorstwach geodezyjnych oraz oficerowie z Zarządu Topograficznego Sztabu Generalnego WP. Absolwenci Panstwowej Szkoły Technicznej otrzymują dyplomy technika fototopografa.

Trudne warunki pracy powodują zintensyfikowanie przez kierownictwo Szkoły starań o poprawę warunków lokalowych. W budynku przy ulicy Hożej 88 mieszczą się, oprócz Technikum Geodezyjnego, także inne szkoły, które w równym stopniu przeżywają brak pomieszczeń na sale lekcyjne i gabinety przedmiotowe. Władze oświatowe podejmują rozbudowę budynku szkoły o dodatkowe skrzydło. Dyrekcja Technikum liczy na otrzymanie w tej części budynku sal lekcyjnych. Powstają projekty zbudowania nowego gmachu w rejonie ulic Hoża­-Poznańska, następnie przy ulicy Woronicza. Podjęto nawet prace nad dokumentacją techniczną nowego budynku szkolnego, niestety wszystkie te działania nie dają żadnego rezultatu.

Po roku 1964 technikum geodezyjne zostało połączone z technikum geologicznym, a później z technikum drogowym.

Wars i Sawa - program wspierania uzdolnionych

Deutsch-Wagen-Tour

Biuletyn Informacji Publicznej

***     Szkoła z tradycjami      ***      Istnieje od 1916 roku     ***    Szkoła z tradycjami     ***